Pl  |  En  |  DE 
Przewodnicy Poznań
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Rogale Świętomarcińskie - turystyka kulinana w Poznaniu

Rogal Świętomarciński - obowiązkowy punkt dla wszystkich zainteresowanych kuchnią odwiedzanych miejsc. Historia, zabytki i regionale potrawy to prawdziwie wyborne połączenie. Próbując tradycyjnego, poznańskiego przysmaku można poczuć się niemal jak Robert Makłowicz lub Anthony Bourdain- prezenterzy popularnych programów kulinarnych.


 

Korzenie rogali świętomarcińskich sięgają pogańskich korzeni Słowian. Podczas jesiennego święta składano bogom ofiary z wołów lub w zastępstwie – z ciasta zwijanego w wole rogi. Kościół przejął ten zwyczaj, łącząc go z postacią św. Marcina. Kształt ciasta interpretowano jako nawiązanie do podkowy, którą miał zgubić koń świętego.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

W Poznaniu tradycja wypieku rogali świętomarcińskich na 11 listopada istniała już w 1860 roku, kiedy to opublikowano w Dzienniku Poznańskim najstarszą dziś znaną reklamę rogala świętomarcińskiego. Tradycja w obecnym kształcie narodziła się natomiast w listopadzie 1891. Legenda głosi, że gdy zbliżał się dzień św. Marcina, proboszcz parafii św. Marcina, ks. Jan Lewicki, zaapelował do wiernych, aby wzorem patrona zrobili coś dla biednych. Obecny na mszy cukiernik Józef Melzer, który pracował w pobliskiej cukierni, namówił swojego szefa, aby wskrzesić starą tradycję. Bogatsi poznaniacy kupowali smakołyk, a biedni otrzymywali go za darmo. Zwyczaj wypieku w 1901 przejęło Stowarzyszenie Cukierników, zaś po II wojnie światowej tradycje rogalowe od zapomnienia uratował Zygmunt Wasiński.

 

 

W okresie poprzedzającym 11 listopada, czyli dzień Św. Marcina, cukiernicy przygotowują  250 ton tradycyjnych rogali (drugie tyle przez resztę roku). Poznański smakołyk waży od 150g do 250g, co w sumie daje liczbę 2,5 miliona sztuk.  Z każdym rokiem rogale są coraz bardziej popularne, stając się niezaprzeczalnie kulinarnym symbolem Poznania.